Περιμένοντας τους «Επενδυτές» την «εποχή των ακρίδων»

"διότι Κύριος ο Θεός σου θέλει σέ ευλογήσει,
καθώς υπεσχέθη εις σέ· καί θέλεις δανείζει
εις πολλά έθνη, σύ όμως δέν θέλεις
δανείζεσθαι καί θέλεις βασιλεύει επί πολλά
έθνη, επί σέ όμως δέν θέλουσι βασιλεύσει.
                    (Αγία Γραφή: Δευτερονόμιο 15.6)

Γράφει ο Αλέξανδρος; Πιστοφίδης

Όταν το 2005, οι εταιρείες επενδύσεων υψηλού ρίσκου hedge funds (στα Ελληνικά ως «αντισταθμιστικά αμοιβαία κεφάλαια»), με έδρες σε φορολογικούς παραδείσους και κεφάλαια (φούσκες) τρισεκατομμυρίων, άρχισαν να εισβάλλουν στη Γερμανική αγορά, ο τότε  υπουργός εργασίας της Γερμανίας και  αντικαγκελάριος Franz Müntefering, είχε ονομάσει τις εταιρείες αυτές    Ακρίδες (Heuschrecken) :«κάποιοι αδίστακτοι επενδυτές( είπε), έρχονται ανώνυμοι, δίχως προσωπείο, πέφτουν σαν σμήνη ακρίδων πάνω σε παραγωγικές επιχειρήσεις και αφού τις αποψιλώσουν καταστρέφοντας θέσεις εργασίας, εξαφανίζονται ψάχνοντας τα επόμενα.....

θύματά τους». (Bild am Sonntag, 17. April 2005)

Οποιος έχει δει το φιλμ «Other People's Money and How the Bankers Use It»(1991) με τους Ντάνι Ντα Βίτο και Γκρέγκορι Πεκ (το συνιστώ σε όσους δεν το έχουν δει),  θα θυμάται τον Ντάνι ντα Βίτο με το παρατσούκλι «Λάρι ο εκτελεστής», ο οποίος βρίσκει παραγωγικές εταιρείες  με προβλήματα ρευστότητας, αναλαμβάνει τα χρέη τους με αντίτιμο την ανάληψη του μάνατζμεντ και μετά τις τεμαχίζει σαν αγελάδες πουλώντας τες σε κομμάτια  σαν μπριζόλες αποκομίζοντας τεράστια κέρδη, πιστός στη βασική αρχή της Σχολής των Νεοφιλελευθέρων-Μονεταριστών του Σικάγου (Μίλτον Φρίντμαν: «Σκοπός μια επιχείρησης είναι το κέρδος και μόνο το κέρδος και τίποτε άλλο»).

Οι Εταιρείες αυτές, παρό� �ι παρακάμπτουν τους παραδοσιακούς-εθιμικούς κανόνες επιχειρείν, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν θεωρούνται νόμιμες,αφού έχουν τη δύναμη να φτιάχνουν νόμους στα μέτρα τους βάσει της αρχής: Οποιος έχει τα λεφτά παραγγέλνει και το χορό. (Παρότι εδώ και χρόνια συζητούν στην ΕΕ για τη θέσπιση θεσμικού πλαισίου που θα βάζει περιορισμούς στις αδίστακτες μεθόδους αυτών των υπεράκτιων κερδοσκοπικών εταιρειών, στην πράξη δεν συμβαίνει τίποτε και πώς να συμβεί όταν όλοι οι συνταξιούχοι πρόεδροι, πρωθυπουργοί και υπουργοί οικονομικών των ΗΠΑ και των Ευρωπαϊκών κρατών είναι μάνατζερ ή σύμβουλοι αυτών των εταιρειών με παχυλές-παχυλές αμοιβές, επίσημες και ανεπίσημες).

Εντωμεταξύ, βλέποντας πολλές παραγωγικές επιχειρήσεις της πραγματικής οικονομίας(ΚΑΙ ΕΙΔΕΝ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΤΙ ΚΕΡΔΟΣ ΗΤΟ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΣΕΝ ΑΥΤΟ ΛΕΓΩΝ ΑΥΞΑΝΕΣΘΕ ΚΑΙ ΠΛΗΘΥΝΕΣΘΕ) ότι παρακάμπτοντας τις παραδοσιακές αξίες περί της λεγόμενης «Εταιρικής Ευθύνης», μπορούν να συναγωνιστούν τις «ακρίδες» μειώνοντας το μισθολογικό κόστος με τις ευλογίες των Αγγ έλων, άρχισαν να εφαρμόζουν παραπλήσιες μεθόδους, νόμιμες μεν αλλά ανήθικες.

Ετσι, όταν η ΝΟΚΙΑ, έκρινε πριν μερικά χρόνια πως θα έβγαζε περισσότερα κέρδη αν μετέφερε το εργοστάσιό της από τη Γερμανία στην Ρουμανία, παρότι είχε πάρει επιδοτήσεις από το Γερμανικό κράτος, προτίμησε να δώσει πίσω το ποσό της επιδότησης και να μετεγκαταστήσει το εργοστάσιό της στη Ρουμανία. Ο τότε Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας  Peer Steinbrücks μίλησε για Γύπες(Geier) και για «Καπιταλισμό καραβανιών-νομάδων» (Karawanenkapitalismus».

Στη συνέχεια και  "πριν αλέκτωρ (όχι ρέκτορ κατά Ανατολάκη) λαλήσει τρις", βλέποντας οι πρώην Γερμανοί «διώκτες» των επενδυτών-ακρίδων, ότι,  "ότι είναι καλό για τη SIEMENSκαι τις αδελφές αυτής είναι καλό και για τη Γερμανία" αρκεί να βρεθούν οι κατάλληληλες χώρες θύματα με τους κατάλληλους ηγέτες τους, βάπτισαν τις ακρίδες και τους γύπες «επενδυτές ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας», όπου ανταγωνιστικότητα σημαίνει απολύσεις και φτηνά εργατικά χέρια και τίποτα άλλο.

Σε μια έκθεση της Deutsche Bank που διέρρευσε, δίνονται οδηγίες σε γερμανικές επιχειρήσεις να επενδύσουν σε κομβικές επιχειρήσεις του ευρωπαϊκού νότου (Ενέργεια, λιμάνια, αεροδρόμια, συγκοινωνίες) οι οποίες θα διατεθούν σε ιδιώτες αντί πινακίου φακής. Ακόμη και η εφημερίδα, Bild Zeitung, η οποία μέχρι πρσφάτως  έγραφε «αφήστε τους Ελληνες, που αντί να δουλεύουν λιάζονται στον ήλιο, να χρεοκοπήσουν», τώρα συμβουλεύει γερμανούς «επενδυτές» να πάνε στην Ελλάδα να αγοράσουν σε συμφέρουσες τιμές μέχρι και νησιά!

Η συνέντευξη του Πρωθυπουργού μας στην Le Monde, μια ημέρα πριν τη συνάντησή του με την Μέρκελ, για την πώληση ελληνικών νησιών σε ξένους βρήκε απήχηση. Τώρα μπορούμε να περι� �ένουμε με αγωνία την επέλαση του σμήνους των επενδυτών ανάπτυξης.

Πριν ένα χρόνο περίπου, στην ερώτηση δημοσιογράφου «που βλέπετε κ. Στουρνάρα δυνατότητες ξένων επενδύσεων», άκουσα τον σημερινό υπουργό οικονομίας να λέει: «θα μπορούσαν π.χ.να αγοράσουν κατοικίες σε ελληνικά νησιά»!!!

Αφού το πρόγραμμα «Πράσινης Ανάπτυξης» με «ήπιες μορφές ενέργειας» (φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες) του ΓΑΠ έκλεισε με δεκάδες χιλιά� �ες νέες θέσεις εργασίας, στα χαρτιά βεβαίως, τώρα περιμένουμε με αγωνία να απασχοληθούν μερικές χιλιάδες έλληνες και ελληνίδες σαν κηπουροί και καθαρίστριες σε σπίτια ξένων, εκτός κι αν προτιμήσουν πακιστανούς που θα είναι φθηνότεροι!!!

Αυτό θα είναι και το μοναδικό συγκρητικό πλεονέκτημα, που θα απομείνει από τα κουφάρια της πραγματικής οικονομίας που θα αφήσουν οι ακρίδες που θα βαπτισθούν επενδυτές.

Ηδη κάποιες ξέ νες εταιρείες, όπως π.χ. το Carrefour, αφού πήραν ότι ήταν να πάρουν σε κέρδη και επιδοτήσεις από τον ΟΑΕΔ, τώρα αφήνουν, για εύλογους λόγους, να διαδίδονται φήμες περί αποχωρήσεως από την ελληνική αγορά.

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Διαχειριστές της... επόμενης χρεοκοπίας

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αν κάποιος παρακολουθήσει προσεκτικά τη δ ιεθνή συζήτηση για την Ελλάδα – και όχι τους τρομολαγνικούς εκβιασμούς που η ίδια η τρικομματική συγκυβέρνηση πρακτορεύει στο εσωτερικό – θα διαπιστώσει ότι σε γενικές γραμμές υπάρχει πράγματι ένα πλάνο πάνω στο οποίο όλοι διαβουλεύονται και, πιθανότατα, διαπραγματεύονται. Η βάση της συζήτησης είναι, κατ' αρχάς, η......

οικονομία, η οποία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

Όπως σημειώνουν οι Financial Times στο χθεσινό τους editorial: «Οι διπλωματικές προσπάθειες στα τέλη του καλοκαιριού από την Ελλάδα, προς το παρόν, είχαν μικρότερο αντίκτυπο ως προς το μέλλον της χώρας στην ευρωζώνη από ό,τι η ίδια η οικονομική της κατάσταση, η οποία συνεχίζει να αλλάζει – κυρίως προς το χειρότερο, αλλά με τέτοιο τρόπο που μπορεί να προκαλέσει τους ευρωσκεπτικιστές».

Το κύριο πρόβλημα που γενικώς διαπιστώνεται λοιπόν είναι η συνεχιζόμενη ύφεση, η οποία θα επιδεινωθεί με τη λήψη των νέ� �ν κυβερνητικών μέτρων, αλλά και των επόμενων που σίγουρα θα χρειαστούν. Συνεπώς οι δημοσιονομικοί στόχοι απομακρύνονται πάλι από το βεληνεκές του ελληνικού προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ο μόνος δείκτης που δείχνει βελτίωση, ύστερα από τις αιματηρές θυσίες του ελληνικού λαού, είναι η μείωση του περίφημου «πρωτογενούς ελλείμματος» (δηλαδή το έλλειμμα πριν από τη πληρωμή των τόκων για το χρέος). Τι σημαίνει αυτή η εξέλιξη, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα:

«Οι ισορροπίες στην προσπάθεια στήριξης θα αλλάξουν σημαντικά εάν η Αθήνα πετύχει σύντομα μηδενισμό του πρωτογενούς ελλείμματος. Δεν θα χρειάζεται βοήθεια για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Το πακέτο στήριξης θα χρησιμοποιείται μόνο για να πληρώνονται οι πιστωτές. Η διακοπή της χρηματοδότησης θα είναι λιγότερο επώδυνη. Να είστε σίγουροι ότι θα υπάρξει επιβεβλημένη αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά θα είναι λιγότερο επώδυνη από ό,τι εάν υπήρχε σημαντικό κενό χρηματοδότησης».

Κοινώς το κύριο άρθρο της εφημερίδας αναγγέλλει αυτό που από καιρό επισημαίνουμε ότι είναι η αναπόφευκτη εξέλιξη εν όψει της διαπιστωμένης και μη αναστρέψιμης αδυναμίας εξυπηρέτησης του χρέους: μια νέα χρεοκοπία, της οποίας το μοντέλο προφανώς βρίσκεται υπό συζήτηση, αν δεν είναι ήδη αποφασισμένο.

Ο στόχος, λοιπόν, της επίτευξης του πρωτογενούς πλεονάσματος δεν αφορά την ικανότητα της Ελλάδας να λειτουργεί με λιγότερες «εξαρτή σεις», όπως ισχυρίζονται οι προπαγανδιστές των... συμβεβλημένων με την τρόικα ΜΜΕ, αλλά τη διαχείριση της επόμενης χρεοκοπίας.

«Εντός ευρώ»...

Όπως αποκαλύφθηκε με την κυβερνητική «διαρροή» στην ίδια εφημερίδα προ ολίγων ημερών και όπως σημειώσαμε αμέσως μετά, οι «ιδέες» της κυβέρνησης για «επιμήκυνση» χωρίς υποχρέωση της ευρωζώνης για περαιτέρω παροχή δανείων συμπίπτουν με την άποψη των πε ρισσοτέρων παραγόντων της ευρωζώνης και, φυσικά, της Γερμανίας, η οποία έχει αποκλείσει το περίφημο «τρίτο πακέτο».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει μια άλλη παράγραφος από το άρθρο των FT:

«Το κρίσιμο είναι ότι η χρεοκοπία δεν θα οδηγήσει κατ' ανάγκην και σε έξοδο από το ευρώ. Από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, και ειδικότερα εάν η ευρωζώνη προχωρήσει στην τραπεζική ενοποίηση, τότε η Αθήνα δε� � θα έχει τίποτα να κερδίσει με την απομάκρυνση από το ευρώ, ακόμη και σε περίπτωση χρεοκοπίας».

Επομένως, τι πρόκειται να συμβεί; Ιδού μια πρώτη απάντηση:

«Ο ιδιωτικός τομέας ίσως υποστεί μία δύσκολη προσαρμογή, αλλά ρεαλιστικά το χειρότερο σενάριο είναι μία κατάσταση σαν του Μαυροβουνίου, όπου η οικονομία λειτουργεί αποκλειστικά με ευρώ αν και η χώρα δεν είναι μέλος της ευρωζώνης. Μία τέτοια κατάσταση θα είναι αρκετά ταπεινωτική και η Ελλάδα θα πρέπει να στοχεύει ψηλότερα. Η νέα δραχμή, όμως, ενδέχεται να είναι λιγότερο πιθανή από ό,τι νομίζουν οι αγορές».

Τι μας λένε οι... ποιητές επί της ουσίας;

● Η οικονομία σας είναι κατεστραμμένη και δεν αναμένεται να ανακάμψει. Αντιθέτως η επιδείνωσή της μάλλον θα ενισχύσει τους ευρωσκεπτικιστές.

● Στη γωνία σάς περιμένει η επόμενη χρεοκοπία, επομένως φτιάξτε τώρα πρωτ ογενές πλεόνασμα για να μπορείτε να πληρώνετε μισθούς και συντάξεις – όσες θα έχουν απομείνει δηλαδή μετά τα αλλεπάλληλα «κουρέματα» και για όσους έχουν μισθούς με την ανεργία στο ενάμισι εκατομμύριο άτομα.

● Επειδή, λοιπόν, μετά τις «αγορές», κλείνει και η θεσμική ευρωπαϊκή δανειακή κάνουλα, φροντίστε να τα βολεύετε όπως μπορείτε. Αν συνεχιστεί το δανειακό πρόγραμμα, αυτό θα πηγαίνει κατά πλήρη αποκλειστικότητα στην εξυπηρέτηση των δανείων – μέχρι τώρα πήγανε εκεί μόλι� � το... 85%.

Και αν η οικονομία σας καταστράφηκε ύστερα από δυόμισι χρόνια μνημονίων, δεν τρέχει τίποτε. Εμείς φροντίζουμε να παραμείνετε στο... ευρώ. Ολόκληρη Κίνα άλλωστε γι' αυτό ανησυχεί – και ο πρόεδρός της το λέει στην ίδια τη Μέρκελ:

«Η ευρωπαϊκή κρίση χρέους συνέχισε πρόσφατα να επιδεινώνεται, προκαλώντας μεγάλες ανησυχίες στη διεθνή κοινότητα. Ειλικρινά, είμαι κι εγώ ανήσυχος. Υπάρχουν δύο κύριες ανησυχίες: κατ' αρχάς αν η Ελλάδα θα εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Και κατόπιν, αν η Ιταλία και η Ισπανία θα λάβουν ολοκληρωμένα μέτρα ανάκαμψης».

Ιεραρχικά πρώτη ανησυχία της Κίνας λοιπόν η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ. Την ίδια ανησυχία συμμερίζεται ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Πιερ Μοσκοβισί:

«Είμαι βέβαιος ότι η αποχώρηση μέλους από την ευρωζώνη συνιστά μία απειλή για το σύνολό της, συνοδευόμενη μάλιστα από την αρνητική επίπτωση της δυνητικής δ� �άχυσης του φαινόμενου». Συνεπώς «δεν πρέπει να ελαχιστοποιείται το σημαντικό σοκ που αντιπροσωπεύει τυχόν ελληνική έξοδος από την ευρωζώνη».

Και αν νομίζετε ότι στο σημείο αυτό η Γαλλία διαφωνεί με τη Γερμανία, κάνετε λάθος. Σύμφωνα με τον Λαρς Φελντ, σύμβουλο της Μέρκελ και έναν εκ των «πέντε σοφών» συμβούλων της γερμανικής κυβέρνησης, το ενδεχόμενο πλήρους διάλυσης της Ευρωζώνης θα κόστιζε στη Γερμανία μέχρι και το 10% του ΑΕΠ της. Στο πλαίσιο αυτό μια ελληνική έξοδος από το ε υρωνόμισμα θα ενείχε, κατά τον ίδιο, τεράστιο ρίσκο εκδήλωσης ντόμινο, άρα το κόστος της δεν μπορεί να θεωρείται αμελητέο για τη Γερμανία.

...«για να μην τα χάσετε όλα»!

Στο ίδιο κλίμα κινείται και η ανάλυση του καθηγητή Οικονομικών Καρλ Γουίλαν στο Forbes, ο οποίος σημειώνει πως «πρέπει να σταματήσουμε να συγχέουμε τη χρεοκοπία με την έξοδο από το ευρώ». Κι αυτό διότι:

«Η κατάλληλη αντιμετώπιση του διογκούμενου και μη βιώσιμου ελληνικού χρέους είναι η παραγραφή του και όχι η ενίσχυσή του με νέα δάνεια ή με την απαίτηση εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη».

Εξ άλλου «εξαναγκάζοντας μια ελληνική έξοδο, πολύ πιθανό να προκαλούνταν μια πολύ μεγαλύτερη αναδιάρθρωση των χρεών που η Ελλάδα οφείλει στην ευρωζώνη σε σχέση με μία συντεταγμένη αναδιάρθρωση εντός του ευρώ. (...) Παρά τα όσα έχουν λεχθεί α πό Ευρωπαίους αξιωματούχους περί διαχειρίσιμου κόστους της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, στην πραγματικότητα η έξοδος της χώρας από  το κοινό νόμισμα θα πυροδοτούσε εκ νέου την κρίση».

Με άλλα λόγια, «χρεοκοπήστε τους εντός ευρώ για να μην τα χάσετε όλα»!

Όπως λοιπόν ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί, μπορεί πολλοί αξιωματούχοι στην ευρωζώνη να θεωρούν ότι η έξοδος της Ελλάδας από το νόμισμα θα ήταν μια θεμιτή, διαχειρίσιμη – κ� �ι ίσως ωφέλιμη γι' αυτούς – επιλογή, ωστόσο δύσκολα μπορεί να υποτιμηθεί ο κίνδυνος του αγνώστου, αφού ποτέ πριν δεν έχει υπάρξει ανάλογο προηγούμενο που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ασφαλή πρόβλεψη.

Το συμπέρασμα απ' όλα αυτά είναι μάλλον... προφανές: Η Ελλάδα, ακόμη και πεσμένη στο καναβάτσο, έχει διαπραγματευτική ισχύ. Απλώς η κυβέρνηση δεν τη βλέπει ή δεν έχει τα κουράγια να την ασκήσει. Προφανώς προτιμά τον ρόλο του διαχειριστή της επόμενης – και, προφανώς, όχι τελευταίας – χρεοκοπίας. Αρκεί αυτή να είναι εντός ευρώ. Όλα τα άλλα, προφανώς, παρέλκουν.

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Ήλιε μου, ήλιε μου, βασιλιά μου !…

 Γράφει η Στάλλα Πριόβολου

Διάβασα ότι ο εμβληματικός ήλιος του ΠΑΣΟΚ θα επανέλθει στις αρχικές επτά ακτίνες, οι οποίες θα αντιστοιχούν στους ισάριθμους άξονες πολιτικής, που θα παρουσιαστούν την ημέρα των γενεθλίων του κόμματος στις 3 Σεπτέμβρη. Ποια είναι, άραγε, η πηγή έμπνευσης ; Μήπως η θεωρία ότι η ελληνική σημαία περιέχει εννέα εναλλασσόμενες λευκές και γαλάζιες λωρίδες που αντιστοιχούν στις εννέα συλλαβές της........

φράσης «ελευθερία ή θάνατος»; Καλή η έμπνευση, σημασία όμως έχει το αποτέλεσμα αυτής της ενέρ� �ειας, και ως προς αυτό, Βασιλιάς σίγουρα υπάρχει αλλά, δυστυχώς, ο ήλιος είναι μάλλον στη δύση του…

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Η Δανία σταμάτησε τους φόρους σε είδη διατροφής. Στη «Δανία του Νότου» θέλουν να βάλουν χαράτσι και στον αέρα

 Γράφει ο Πέτρος Ανδρέου

Κάποιος μας είπε ότι θα μας κάνει «Δανία του Νότου» και 1 χρόνο μετά γίναμε Δανία μόνο στη φορολογία. Μάλλον πάμε να την ξεπεράσουμε και εκεί όμως. Η Δανία, μια από τις πιο πλούσιες χώρες στην Ευρώπη ακυρώνει τα σχέδια της για φόρο στη ζάχαρη και καταργεί και τον φόρο στα λιπαρά. Είχε χρησιμοποιηθεί σαν παράδειγμα για να επιβληθούν ανάλογοι φόροι και στις άλλες χώρες της ΕΕ αλλά το σχέδιο δεν δούλεψε καθώς ούτε τα έσοδα αυξήθηκαν αλλά ούτε βελτιώθηκε η διατροφή των Δανών.   Στην Ελλάδα πάλι δεν........

ενδιαφέρονται για το αν έχουν αποτέλεσμα οι φόροι που βάζουν αρκεί να εξαγγέλλονται μέτρα. Άλλα 11,5 δις σε χαράτσια τώρα και ακούγονται μέχρι και φόροι για ιδιοκατοίκηση και αυτοκίνητα χωρίς πινακίδες. Και αναρωτιέμαι εγώ που δεν είμαι οικονομολόγος το πόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν οι «ειδικοί» ότι όσο μειώνονται οι μισθοί και αυξάνονται οι φόροι τόσο θα πέφτουν τα κρατικά έσοδα. Ας δούνε τώρα το παράδειγμα της Δανίας που τόσο τους άρεζε παλιότερα.

Στέλνω και το σχετικό άρθρο που βρήκα.

Η Δανία σταμάτησε να φορολογεί τα λίπη και δεν θα φορολογήσει τη ζάχαρη

Η κυβέρνηση της Δανίας αποφάσισε να καταργήσει το σχετιζόμενο με την υγεία φόρο στα κορεσμένα λίπη και να εγκαταλείψει σχέδια γι α επιβολή φόρο στη ζάχαρη. Η αποτυχία της συγκεκριμένης φορολογικής πολιτικής να διαμορφώσει σωστές διατροφικές συνήθειες στους πολίτες, να διαμορφώσει μια δίκαιη φοροδοτική βάση ανά προϊόν, αλλά και η εισπρακτική του αποτυχία πλόγω της διαφυγής πόρων από την κατανάλωση σχετικών προϊόντων από γειτονικές χώρες οδήγησε στις συγκεκριμένες αποφάσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόφαση αυτή της Δανίας, κράτους μέλους της ΕΕ με ιδιαίτερη ευαισθησία στην ποιότητα ζωής και τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας βάζε� � σε νέα βάση τη συζήτηση που διεξάγεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την επιβολή φόρων βασισμένων στη λογική της προστασίας τη δημόσιας υγείας.

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Ποια είναι η "ατομική βόμβα" που διαλύει τους στρατιωτικούς!

Θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει στα εν ενεργεία στελέχη των ΕΔ η απόφαση -όπως λένε κυβερνητικές πηγές- για περικοπή των συντάξεων στ ρατιωτικών και αστυνομικών λόγω της κατάργησης της αυτόματης μοσθολογικής προαγωγής. Κι αυτό γιατί όπως αναφέρουν στρατιωτικοί στο Onalert ,αυτή η ρύθμιση "βολεύει" όσους σήμερα βρίσκονται στο βαθμό του συνταγματάρχη και άνω και καταστρέφει όλους τους υπόλοιπους.

Εν ενεργεία στρατιωτικός εξηγεί με κείμενό του τι σημαίνει αυτή η απόφαση:

Γράφει ο θυμωμένος:

Περικοπές στις συντάξεις στρατιωτικών και αστυνομίας λόγω κατάργησης της αυτόματης μισθολογικής προαγωγ� �ς , αποφάσισε η........

  τρικομματική Κυβέρνηση , πως όμως μεταφράζεται αυτό το μέτρο;
Πρόκειται για το ποίο καταστροφικό μέτρο στις αποδοχές του στρατιωτικού προσωπικού και ειδικά του χαμηλόβαθμου και αυτού που δεν προέρχεται από ΑΣΕΙ .Οι μισθολογικές προαγωγές εφευρέθηκαν πριν αρκετά χρόνια για να μην αναπροσαρμοσθεί σε επίπεδα δημοσίου ο βασικός μισθός των στρατιωτικών που παρέμενε καθηλωμένος  και να υπάρχει μια αύξηση στις αποδοχές του προσωπικού ανάλογα με τα χρό� �ια υπηρεσίας.
Ενώ λοιπόν ουσιαστικά στρατιωτικοί είχαν τον ίδιο βαθμολογικά βαθμό αμείβονταν διαφορετικά ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας επειδή ανέβαιναν κλιμάκια , έτσι οι στρατιωτικοί από ΑΣΕΙ είχαν ως κορυφή στα 29  χρόνια υπηρεσίας την μισθολογική προαγωγή σε Α/ΓΕΕΘΑ , οι από ΑΣΣΥ στα 33 χρόνια υπηρεσίας την μισθολογική προαγωγή σε 2/3 Ταξιάρχου και οι προερχόμενοι από Εθελοντές και ΕΜΘ στα 31 χρόνια σε Αντισυνταγματάρχη.
Με το μέτρο της περικοπής των μισθολογικών προαγωγών δεν θίγονται όσοι σήμερα βρίσκονται από βαθμό του Συνταγματάρχη και πάνω , μένουν ανέγγιχτοι και σαν εν ενεργεία αλλά και σαν απόστρατοι , κοινώς βολεύτηκαν .
Οι υπόλοιποι όμως θα υποστούν μειώσεις που στους των ΑΣΕΙ θα είναι γύρω στα 350€ , στους ΑΣΣΥ στα 500€ και στους ΕΜΘ στα 400€ γιατί θα αμείβονται με τον φέροντα βαθμό που μειώνεται συμπαρασύροντας στην μείωση και το χρονοεπίδομα .
Η ανώτερη στρατιωτική ηγεσία λοιπόν βολεύτηκε. Μπράβο σας.

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Μετά την επίσκεψη στο κλαμπ του ευρώ…

Του Δημή τρη Α. Γιαννακόπουλου

Έψαχνα, έψαχνα …ξαναέψαχνα  για το κλαμπ της δραχμής και όταν το βρήκα, επιτέλους χθες, διαπίστωσα ότι επρόκειτο για το κλαμπ του ευρώ. Δεν το εννοώ μεταφορικά, ούτε πρόκειται για κάποιου είδους υπόθεση ή λογοπαίγνιο. Περί απτής πραγματικότητας πρόκειται, οντολογικά.. Εισήλθα στο κλαμπ του ευρώ, το οποίο θα μπορούσε να ήταν διακοσμημένο με αφίσες που αναπαριστούσ αν δραχμές (εδώ πρόκειται περί μεταφοράς, ας μην δημιουργηθεί παρεξήγηση). Φιλοξενήθηκα λοιπόν  ευγενώς επί 45 λεπτά της ώρας στο κλαμπ του ευρώ, συνομίλησα με μέλη του και........

διατηρώ και…ενθύμημα.   

Πρόκειται για το κλαμπ (ένα από τα καταστήματα της αλυσίδας αυτών των κλαμπ), το οποίο τόσον καιρό παρήγαγε «ειδήσεις» περί του κινδύνου επιστροφής στην δραχμή, αν δεν περάσουν τα μνη� �όνια, αν δεν ληφθούν αιμοβόρικα μέτρα κατά των εργαζομένων και των συνταξιούχων, όπως και της μικρο-ιδιοκτησίας , αν δεν πουλήσουμε κάτι παλιοπεριουσιακά στοιχεία του δημοσίου, αν …και αν δεν ζητήσουμε συγχώρεση από τους ευρωπαίους συμπολίτες μας και όλο τον κόσμο για την εποχή που «τα τρώγαμε όλοι μαζί». Αποδεχόμενοι μάλιστα ότι «συνεχίζουμε να (τα) τρώμε όλοι μαζί», θα μπορούσαμε να διαβεβαιώσουμε, όπως ήδη έπραξε ο κ Σαμαράς αρμοδίως, ότι αγόγγυστα θα υποστούμε και άλλες θυσίες της τάξης των 11δις ευρώ, που είναι 14 και μπορεί να βγούν� � και 20! Έτσι είναι τα δις ευρώ στην μεταμοντέρνα μας Ελλάδα, απροσδιόριστο πράγμα: «Βγήκαν 20, να τα αφήσω»;

«Άσ' τα καημένε, τσιγκουνιές θα κάνουμε, εδώ πρόκειται για την σωτηρία της πατρίδας»!

 Άλλωστε το «πακέτο» αυτό θα είναι το τελευταίο, όπως ακριβώς υπήρξε και το προηγούμενο και το αρχικό, στο οποίο με σθένος αντιστάθηκε ο σημερινός πρωθυπουργός για να μην προκληθε� � ύφεση στην οικονομία, όπως καλά θα ενθυμίστε!  Τώρα, όπως ο βρεγμένος δεν φοβάται την βροχή, έτσι και ο πτωχευμένος την πτώχευση, ο άνεργος την ανεργία, ο ανυπόληπτος επιχειρηματίας τους κανόνες της αγοράς και το νόμο, ο φοροφυγάς/φοροκλέπτης με τις καταθέσεις στο εξωτερικό τους εισπρακτικούς μηχανισμούς και ο απατεώνας πολιτικός την κοινωνική απαξίωση και την χλεύη. Μιλάμε για υπέρβαση του κόστους!  Εδώ αναφερόμαστε αποκλειστικά στο εθνικό ζήτημα της σωτηρίας της πατρίδος, σε αυτές τις λεπτομέρειας περί κόστους θα σταθούμε;   

Όπως η πυρκαγιά αντιμετωπίζεται με φωτιά, έτσι και η ύφεση με μεγέθυνση και διεύρυνση της εσωτερικής υποτίμηση, είναι το δόγμα του κλαμπ του ευρώ. Καταστροφικό για την ελληνική κοινωνία δόγμα, αλλά με «τετράγωνη λογική»: Μόνον έτσι θα σταματήσει η επέκταση των πληθωριστικών πιέσεων στην ευρωζώνη, αν και θα προκληθούν τεράστιες πληθωριστικές πιέσεις στην εσωτερική αγορά. Ε, αυτό θα λυθεί από το κλαμπ του ευρώ μ ε εξαιρετική εφαρμογή μιας μορφής «διπλού νομισματικού» για την Ελλάδα, όπως έχω ήδη εξηγήσει και μάλιστα προτού επισκεφθώ το «κλαμπ»!  «Σοφά» τα έγραφα, αποφαίνονται σήμερα οι ειδικοί του κλαμπ του ευρώ, μόνον που μου διέφυγε μια λεπτομέρεια: για να σωθεί το αυθαίρετο ανάκτορο των κερδοσκόπων, που χτίστηκε με δανεικά στην Ελλάδα, από την φωτιά της χρηματοπιστωτικής κρίσης, θα έπρεπε να κατακαεί ο περιβάλλων χώρος. Να γίνει στάχτη αυτό που θα προσέφερε καύσιμη ύλη στην φωτιά που άναψε η διαδικασία παραγωγής εθνικού χρέους, για να χτιστεί το ανάκτορο.

Δεν μου διέφυγε αυτή η «λεπτομέρεια», απλώς δεν την διατύπωσα με την καταστροφική/ανηλεή («ορθολογική» την αποκαλούν οι ίδιοι)  γλώσσα της αγοράς και έτσι μάλλον δεν έγινα κατανοητός από όλα τα μέλη του «κλαμπ»! Η «δραχμή», ποτέ δεν αποτέλεσε πολιτική στρατηγική του «κλαμπ», τουλάχιστον ως το επόμενο βήμα μέσα στην κρίση. Στο «κλαμπ» δεν στοχάζονται με μεγάλο βάθος. Απαγορεύεται, καθώς αυτό προσβάλει την αρχή της αποτελεσματικότητας (: ταχύτητα κεφαλαιοποίησης). «Δραχμή» θα σήμαινε καταστροφή του ανακτόρου, πολιτικό κλονισμό του ευρώ, διεθνώς, άρα και αυτών που το εμπορεύονταν.

Η Ελλάδα αν έβγαινε απολύτως (κανονικά) σήμερα από την ευρωζώνη - και όχι αν περιοριζόταν εντός αυτής σε μια μορφή καραντίνας, όπως θεσμικά θα καταλήξει τον Οκτώβριο – δεν θα προκαλούσε πλέον κατάρρευση αυτού του οικονομικού χώρου, αλλά θα συνέβαλε καθοριστικά στην πολιτική του υπονόμευση. Οι λύσεις μετ ά από αυτό θα ήταν δύο: ή άμεση ανάπτυξη της διαδικασίας ομοσπονδοποίησης της ΕΕ, με τεράστια οικονομική ζημία για την Γερμανική οικονομία και σοβαρή απειλή για το τραπεζικό σύστημα  - με την σημερινή του μορφή - ή ακολουθία μιας πορείας διάσπασης της ευρωζώνης σε περισσότερα του ενός κλαμπ του ευρώ.

Το τελευταίο θα ήταν αδιανόητο για το χρηματοπιστωτικό λόμπι υπό τις παρούσες συνθήκες, καθώς δεν θα μπορούσε να ελεγχθεί κεντρικ ά με ολοκληρωμένο τρόπο η ΕΕ, από την χρηματαγορά. Αυτό θα οδηγούσε στην αποκέντρωση του ελέγχου των κεφαλαίων και της εργασίας. Σε μια αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Μια πολυπολική Ευρώπη θα αποτελούσε την καίρια αντίφαση στον  «uni-multipolar»  κόσμο μας ( a system with one superpower and several major powers). Τον οποίο (κόσμο) εγώ θα όριζα κάπως διαφορετικά: Ένα ηγεμονικό / οικονομικοδιοικητικό μοντέλο με 5 μείζονα κέντρα περιφερειακής ηγεσίας σε ανταγωνισμό, αλλά όχι σύγκρουση. Το μοντέλο αυτό εμφανίζεται θεωρητικ ά προβληματικό και δεν διασφαλίζει την ειρήνη που επικαλείται για νομιμοποίηση, ωστόσο δεν είναι χώρος εδώ για να το σχολιάσω αναλυτικά.

Ας παραμείνουμε λοιπόν στο επίπεδο των εντυπώσεων από την επίσκεψή μου στο «κλαμπ» που στήριξε την επικοινωνιακή του στρατηγική στην κινδυνολογία με την δραχμή. Τα μέλη του μάλιστα έφτασε να τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό με την τάχα μου επέλαση των ορδών του «κλαμπ της δραχμής», παρότι το ίδιο το κλαμ π του ευρώ είχε ως επικοινωνιακό μηχανισμό το κλαμπ της δραχμής! Το ίδιο οντολογικά φαινόμενο ήταν, το οποίο μάλιστα ταυτιζόταν καί σε επίπεδο μηχανισμού καί στο επίπεδο του προσωπικού. Άρα, θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει τον Έλληνα Πρωθυπουργό ως ηγετικό μέλος του κλαμπ της δραχμής, που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του κλαμπ του ευρώ.

Και όσοι προπαγάνδισαν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, στην χώρα μας και στο εξωτερικό τι ήταν/είναι τ� �τε; Είτε αγνοί αριστεροί που συνέδεαν την έξοδο με κάποιο είδος σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας , είτε αγνοί, ορθολογιστές οικονομικά, μάλλον δεξιοί ευρωσκεπτικιστές πατριώτες, είτε προβοκάτορες από το κλαμπ του ευρώ. Οι τελευταίοι φρόντισαν να διασκεδάσουν την διαλεκτική των δυο πρώτων, και επ' αυτής να στήσουν ένα καθεστώς κοινωνικής βίας και τρομοκρατίας εις βάρος του ελληνικού λαού, το οποίο σήμερα πλέον λαμβάνει ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά. Δίχως υπερβολή, βιώνουμε μια μορφή φασισμού, που εκπηγάζει, εμπνέεται και � �ε μεγάλο βαθμό καθοδηγείται από το κλαμπ του ευρώ με επίκληση μιας εικονικής απειλής από το κλαμπ της δραχμής. Όπως κάποτε στήθηκε το ναζιστικό τερατούργημα, στη βάση της εθνικής ταπείνωσης των Γερμανών κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και σε πολεμική με τον μπολσεβικισμό (αναρχοκομμουνιστική απειλή). Και όπως αργότερα (περίοδος Β Παγκοσμίου) ο Στάλιν εδραίωσε το ελεεινό καθεστώς του στη βάση της εξόντωσης του φασισμού/ναζισμού. Σήμερα, στην Ελλάδα βιώνουμε μια μορφή ιστορικής φάρσας με την άνοδο του φασισμού, ο οποίος υιοθετώντας την διαλεκτική του ναζισμού, εμφανίζεται να καταπολεμά το φάντασμα του μπολσεβικισμού, εξυπηρετώντας ασφαλώς (όχι συνειδητά στο χαμηλό επίπεδο νεοναζιστικής οργάνωσης) τα συγκυριακά συμφέροντα του κλαμπ του ευρώ.

Το «κλαμπ» αυτό εμφανίζεται δημοκρατικό και νεοφιλελεύθερο, αλλά πάνω από όλα πατριωτικό - όπως αγωνίζεται καθημερινά να το εμφανίσει ο κ. Σαμαράς και η διαπλοκή που τον υποστηρίζει. Εδώ πλέον το πολιτικό χαρμάνι γίνεται εμπρησ� �ικό. Ενώ μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, γύρω από το ανάκτορο - έτσι ώστε  να μην έρθει η «δραχμή», ο μισητός εχθρός του λαού, στα πράγματα - κατασκευάζεται μια ολοκληρωτική ιδεοαντίληψη, σύμφωνα με την οποία κάθε θυσία του λαού είναι απαραίτητη για να σωθεί η Πατρίς, η οποία ταυτίζεται με το Ευρώ. «Ευρώ, θρησκεία και ας πτωχεύσει η οικογένεια», είναι το σύνθημα της πολιτικής μας ηγεσίας. Και τούτο, να με συμπαθείτε, αποκαλείται φασιστική προσέγγιση που απαντάται αποκλειστικά σε ολοκληρωτικά καθεστώτα δεξιάς ή αριστερής ν� �μιμοποίησης.

Φίλοι, η Ελλάδα μέσω της επιχείρησης νεοφιλελευθεροποίησης του κράτους με την στρατηγική «σοκ και δέος» της τρόικας, καταλήγει σε ένα φασιστικής εμπνεύσεως ευρωπροτεκτοράτο. Αυτό είναι το συμπέρασμα από την επίσκεψή μου στο κλαμπ του ευρώ. Χρειαζόταν αυτή η επίσκεψη για να επιβεβαιώσω τούτη την αντίληψη, που ήδη έχω μοιραστεί μαζί σας; Χρειαζόταν, καθώς έμαθα μια λεπτομέρεια που αγνοούσα. Αυτή συνδέει το «λεφτά υπάρχουν» με το «[δ]εν μας αρέσει να εξαρτόμαστε καθόλου από δανεικά […] Η Ελλάδα έχει φυσικούς πόρους, έχει τεράστια αναξιοποίητα, δυστυχώς, συγκριτικά πλεονεκτήματα, έχει σημαντική, αλλά μέχρι τώρα αδρανή, δημόσια περιουσία και πάνω απ΄ όλα έχει δυναμικούς και μορφωμένους ανθρώπους. Υπάρχουν, λοιπόν, οι προϋποθέσεις της επιτυχίας. Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια ευκαιρία για ανάπτυξη και πιστεύουμε απόλυτα ότι, αν το πετύχουμε, αυτό θα σηματοδοτήσει και τη δύναμη της ίδιας της Ευρώπης» [Α. Σαμαράς]. Η «λεπτομέρεια» αυτή συνδέει γραμμικά τ� �ν Γ. Παπανδρεόυ με τον Α. Σαμαρά και έτσι ολοκληρώνεται το «έργο» της σύγχρονης ελληνικής πτώχευσης!

Την επόμενη περίοδο θα εστιάσω σε αυτή την «λεπτομέρεια», για να δείξω πώς το καθεστώς στην Ελλάδα, με την καθοδήγηση του κλαμπ του ευρώ σκοπεύει να παράγει χρήμα, διαμοιράζοντας τον παραγόμενο πλούτο της χώρα (το 70% περίπου της παραγομένης υπεραξίας) στους πάτρωνές του, αφού πρώτα κάνει στάχτη την ελληνική οικονομία και ισοπεδώσει την κο ινωνία. Πώς δηλαδή θα αλλάξει το μοντέλο της εξάρτησης της χώρας και της χειραγώγησης του ελληνικού λαού. Όχι πλέον δια του ελέγχου του χρέους, αλλά δια ενός «νέου», καινοτόμου μηχανισμού υποτίμησης των αξιών, που δεν θα επηρεάζεται σημαντικά (ανοδικά) από την εξωτερική ζήτηση. Το «νέο» το έβαλα σε εισαγωγικά, καθώς παρόμοιο μηχανισμό έχουμε συναντήσει σε άλλες χώρες υπό καθεστώς διεθνούς πατρωνίας, ολιγαρχίας και ολοκληρωτισμού - και μια φορά στην σύγχρονη ιστορία ως προσπάθεια της τοπικής ελίτ να αποφύγει την αποσταθεροποίηση σε και� �ό διεθνούς σύγκρουσης (Τουρκία).           

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Θέλουμε…φάτσες και υπογραφές

Του Θανάση Νικολαΐδη  

ΟΙ κυβερνήσεις πέφτουνε, η νοοτροπία μένει. Με τους «καινούριους» κάθε φορά σε κυβερνητικές θέσεις…φανταχτερές κι άλλους σε αφανή πόστα (ουσίας), ενίοτε π ροσοδοφόρα. Οι απέναντι, με την πίκρα του ηττημένου, περιμένουν την τετραετία, ελπίζοντας στη ρεβάνς. Ως τότε, τον λόγο έχουν οι «νικητές». Κι είναι όλα τόσο χαλαρά, ήρεμα και αφανέρωτα, που νομίζεις (νόμιζες) πως δούλευαν ρολόι. Και πόστο σήμαινε απόλυτη ελευθερία κινήσεων, πράξεων και αποφάσεων.

ΚΑΙ το' στρωναν στην καρέκλα τους........

«στελέχη» διαποτισμένα με τα ιδεολογικά νάματα της παράταξης, στρώνονταν και στη δουλειά. Τα συμβούλ ια με συμβούλους και διευθυντάδες…καθιστούς και προέδρους μακρινούς. Και είχαν όλοι το μερδικό τους απ' την ευθύνη των πράξεων και της απραξίας τους, με την τελική υπογραφή βαρύνουσα κατακλείδα μιας διοικητικής πράξης που κανένας δεν θα γύριζε να την κοιτάξει. Και, μη το ξεχνάμε, στην Ελλάδα, ο ελέγχων είναι και ελεγχόμενος.

ΕΧΕΙ κάθε έλληνας την περιουσία του, έχει και το ελληνικό δημόσιο τη δικιά του, που δεν την…ξέρει. Οικόπεδα και ακίνητα που θα τα ζήλευε ο ιδιώτης. Ωστό σο, αυτός θα τα αξιοποιούσε για να τρυγήσει τα κέρδη, θα τα συμμάζευε, θα τα συντηρούσε. Θα' κανε, δηλαδή, ό,τι δεν κάνει το Κράτος, με τις επιτροπές και τα συμβούλια, τους προέδρους και τις υπογραφές, εδώ και δεκαετίες.

ΤΙ κάνουμε, λοιπόν, για να στεγάσουμε υπηρεσίες του δημοσίου; Νοικιάζουμε ακίνητα ιδιωτών και τους χρυσοπληρώνουμε. Και τον νόμο εφαρμόσαμε και οι αποφάσεις πάρθηκαν κατά πλειοψηφία. Το ενοίκιο(!) στον ιδιώτη και στην ώρα του, ανελλιπώς και με την εγγύηση του Κ ράτους. Κι αφήνουμε οικόπεδα (ιδιοκτησίας του δημοσίου) άκτιστα να χορταριάζουν και τα οικοδομήματα να ρημάζουν.

ΘΑ τους αποδίδαμε ανικανότητα και τεμπελιά, αν κάτι πιο σοβαρό και αλήτικο δεν συνέβαινε. Υπάρχει δόλος. Υπάρχει πρόθεση και μεθόδευση. Κι αν δεν τους πιάσαμε στα πράσα να λαδώνονται, ας αφήσουμε τη σκέψη μας ελεύθερη. Στα πονηρά τηλεφωνήματα και μυστικές συνεννοήσεις με κρυφά ραντεβού και παράλληλη αλληλογραφία καταπώς οι νόμοι ορίζουν.

«ΤΟ ποσοστό μου, το μερίδιο, τον…ιδρώτα μου» σου λέει ο κεντρικός άξονας την κομπίνας και τα μέλη των επιτροπών σιωπή. Κάτι θα ζητήσουν κι αυτοί αύριο-σειρά τους να κάνουν την κορόιδα.

ΜΑΣ ξύπνησε το σοκ της κρίσης, ψάχνουμε και ψαχνόμαστε. Ωστόσο, με τους αυτουργούς ανομημάτων στο σκοτάδι. Τι θέλουμε, λοιπόν, δίπλα στο κάθε σκάνδαλο που το' καναν με τέτοιο να μη μοιάζει; Τη φάτσα στο «γυαλί» των προέδρων και παραδίπλα τις υπογρα� �ές των «υπευθύνων».

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/